Column “Tegen beter weten in”

Tegen beter weten in.

Natuurlijk weet ik, dat je planten moet kiezen die bij je grondsoort passen. Als een echte juf verkondig ik dat tijdens lezingen en leg ik het uit aan bezoekers met vragen over kwakkelende planten. Maar zelf doe ik het niet. Meestal wel en dat geeft me ruime keus.

Op onze vruchtbare kleigrond tieren de rozen welig en bloeien de pioenen overdadig.  Helaas houden baardirissen (Iris germanica) niet van klei. Ze vinden het te nat, slaan niet makkelijk aan en worden snel ziek. Bovendien bloeien ze erg kort, op klei en zand. Een verstandig mens zou ze op kleigrond niet planten maar dat doe ik dus wel. Meer dan honderd verschillende zelfs, omdat ik de kleuren en patronen zo prachtig vind. Natuurlijk is het wel eens mis gegaan maar het lukt me steeds beter om het de planten naar hun zin te maken.

De baardiris heeft een rhizoom, dat is een knolvormige wortelstok. Dat deel van de plant moet grotendeels boven de grond blijven om wegrotten te voorkomen. De Iris wordt oppervlakkig geplant. Een goede methode is om een plantgat te maken met een verhoging in het midden. Ik plaats de rhizoom op de verhoging en spreidt de wortels uit naar beneden toe. De rhizoom plant ik naar het zuiden gericht, zodat er de meeste zon op kan komen. Om die reden zet ik er ook geen andere planten voor.

Het vraagt extra aandacht maar dat wordt beloond. Het is niet mijn bedoeling om onverstandige plantkeuzes te propageren maar juist om eigen keuzes te maken. Wanneer je uitsluitend de veilige en verstandige keuzes maakt en je laat leiden door de wijsheid van anderen, kun je mooie kansen voorbij laten gaan. Tegen-beter-weten-in tuinieren kan, met beleid en aandacht toegepast, tot verrassende resultaten leiden. Zo blijft tuinieren een uitdaging.